2024’e girerken Topluca “Faça Yelken” yapma vakti geldi!
2024’e girerken İnsanlık olarak “Faça yelken” diğer adıyla “tekneyi eğlendirmek” pozisyonuna geçiş yapmamız gerekiyor diye düşünüyorum. İngilizcesi Heaving to ya da Hove to olan bu terimi ilk defa usta yelkenci Özkan Gülkaynak‘tan duydum. Kendisi ile dünyayı tek başına dolaşmak ile ilgili kısa bir röportaj esnasında Faça yelkenin solo bir yelkenci için vazgeçilmez olduğunu anlatmıştı. Röportajı okumak için linke tıklayabilirsiniz.
Faça Yelken, ağır havalarda veya demir atmadan duraklama gerektiğinde bir yelkenli tekneyi dengelemek için kullanılan bir yelken pozisyonu. Temelde, tekneyi rüzgar ve dalgalara göre sabit bir pozisyonda tutacak şekilde konumlandırmayı hedefliyor. İki taraftan gelen kuvvet ortasında dengede olmayı sağlıyor.
Dümen kilitlenir, yelkenler rüzgara göre ayarlanır ve tekne bulunduğu yerde demir atmaya gerek olmadan bir fizik mucizesi gibi durmaya başlar.
Faça Yelken yapan biri, kamarasına inip yemeğini yapabilir, ya da dinlenebilir, hava sert ise kamarada bekleme moduna geçer.
İnsanlığın da KOLLEKTİF BİR MOLA alıp kamarasına inme vakti geldi. Büyüme, yayılma ve kazanma hırsı gibi aşırı kuvvetler arasında kendini denge moduna almak zorunda. Kamarasına inip tüm bu yaşanan, savaşlar, ekonomik adaletsizlikler, çevre ve iklimin geldiği nokta, gereksiz bir üretim ve daha da gereksiz bir tüketim çılgınlığı, ahlaki çöküşler, değer kayıpları, insana dayatılan insani olmayan hayatlar, gezegendeki diğer canlıların ve doğanın çaresizliği gibi meseleleri düşünmeli.
Erlend Loe adlı bir Norveç’li yazarın Doppler adında bir romanı var. Ordaki karakter denizde değil karada Faça Yelken pozisyonu alıyor. Akıllı olmaktan, başarılı olmaktan bıkmış. Toplumun başarı takıntısı ile geldiği hastalıklı durumu, eşitsizliği, mutsuzluğu farkedip ormana yerleşiyor. Hiçbir şey yapmamayı öğrenmeye çalışıyor.
2024’e girerken bireysel olarak da benzer şekilde faça yelken yapmalıyız. Bir şey yapmadan duramamak hastalığına yakalandık. Bir şeyler yapmadan durmayı öğrenmek için KAMARAMIZA inmemiz gerekiyor. “Neden tüm bunları hiç ara vermeden yapıyorum ben?” üzerine düşünmek gerekiyor.
Ve sevgili dostlar bu benim marinakedisi’ne 2023’te yazdığım son makale, bunu yazdıktan sonra kamarama iniyorum.
Şimdiden iyi seneler!
Bahar Öztürk
