Türk Yat Sektörü Hakettiği Yerde mi?

Yat sektörümüz, imalatçılarımız, koylarımız hak ettiği yerde mi? Bunu nedense çok sık duyuyorum. Biz hak ettiğimiz yerde miyiz? Mesela ben hak ettiğim yerde miyim?

Lürssen hak ettiği için mi bugün orada? Feadship ya da Sanlorenzo? Yunan Adaları hak ettiği için mi yat turizminde bir numara?

Gerçekten, bunlar hak edilerek mi kazanılıyor?

Kendi kişisel hikâyemde de o kadar çok şeyi hak ettiğimi düşündüm ki… Ama dönüp baktığımda, sadece mücadele ettiklerime ulaşabildim. “Ben bunu hak ediyorum, neden vermiyorlar?” diye hayıflandığım her an, sadece duygusal yorgunluk yaşadım.

Haketmek diye bir şey yok. 3 M var:

Merhaba. Mücadele ve ne yazık ki biraz da Manipülasyon

Önce merhaba diyeceksiniz. Yani iletişim kuracaksınız. Dünyaya kendinizi tanıtacak, ilişkiler kuracak, görünür olacaksınız. Sonra biraz manipülasyon, kötücül olmadan, bir kadının yüzüne minik dokunuşlarla föndöten sürmesi gibi ve ardından mücadele.

Türk yat sektörü de önce dünya ile bir merhabalaşacak. Medya aracılığıyla, fuarlarda, etkinliklerde… Ama gerçekten iletişim kuracak. Sadece orada bulunmak, stand açmak ya da fotoğraf vermek değil. İnsanlarla tanışacak, ilişkiler geliştirecek ve kendini anlatacak. Bu konuda çok eksiğiz.

Sonra minik manipülasyonlarla, herkesin yaptığı gibi kendi hikâyesini oluşturacak, güçlü yanlarını öne çıkaracak ve dünyaya kendini nasıl anlatacağına karar verecek. Bir örnek vereyim fuarlarda sürekli klasik müzik dinliyoruz oysa bizim hikayemizde neden Türkçe pop ya da Türkçe Rock olmuyor. ( bu konuda uzun uzadıya yazmayı düşünüyorum. Evde türkçe rock, fuarlarda bosso nova )

Ve sonra mücadele edeceğiz. Kaliteyle, üretimle, tasarımla, teknolojiyle ve süreklilikle…

Çünkü dünya, her zaman en çok hak edeni değil; kendini tanıtabileni, markasını oluşturabileni ve mücadelesini sürdürebileni görüyor.

Bunu şimdi niye mi yazdım? Belki de bu da biz bunu haketmiyoruz sözünü çok duyduğum için.